Ιανουάριος

Οι μέρες και οι νύχτες του Γενάρη σα δέντρα κρεμασμένα στη βροχή στιχάκια γράφουν σ’ ένα Καλαντάρι και στις καρδιάς τα φύλλα μιαν ευχή

Τα Αλιεύματα της λιμνοθάλασσας τα πιο φημισμένα εδέσματα της περιοχής
Σ’ αυτόν λοιπόν τον τόπο, που από το βάθος του χρόνου υπάρχει και συνυπάρχει η άγρια ζωή και η πολυμορφική παραγωγική δραστηριότητα.
Οι πρώτοι κάτοικοι ήρθαν και εγκαταστάθηκαν στο Αιτωλικό τον 12ο αιώνα και στο Μεσολόγγι τον 15ο αιώνα.
Η αγάπη τους και η συνύπαρξή τους με όλο το σύμπλεγμα του φυσικού αυτού συστήματος τους ώθησε στο να δημιουργήσουν τις πρώτες κατοικίες τους, ξύλινα παραπήγματα, στηριζόμενα πάνω σε πασσάλους, που έχουν στερεωθεί στα ρηχά νερά της λιμνοθάλασσας και ήταν σπίτια ψαράδων. Από τότε, μέχρι και σήμερα, η λιμνοθάλασσα αποτελεί πηγή πλούτου, με ποικιλία αλιευμάτων. Tα χέλια, η τσιπούρα, το λαβράκι, ο Γωβιός και τα πετάλια, το αυγοτάραχο και τα παστά είναι από τα πιο φημισμένα εδέσματα της περιοχής. Οι πρώτοι κάτοικοι της περιοχής, αξιοποίησαν τον πλούτο της λιμνοθάλασσας και δημιούργησαν μοναδικούς τρόπους και εργαλεία αλιείας που να ανταποκρίνονται στην μορφολογία της λιμνοθάλασσας, όπως οι ξακουστές Γαϊτες , τα περίφημα διβάρια και τα σταφνοκάρια, αναπτύσσοντας στα χρόνια της τουρκοκρατίας μία μοναδική ναυπηγική και ναυτεμπορική δραστηριότητα.
Σήμερα O Δήμος Ιερής Πόλης Μεσολογγίου διαθέτει τη μεγαλύτερη λιμνοθάλασσα της Ελλάδας με τη μεγαλύτερη παραγωγή ψαριών κλειστών θαλασσών (τσιπούρα – λαβράκι – χέλι), την μεγαλύτερη αλυκή της Ελλάδας με τη μεγαλύτερη παραγωγή αλατιού (Αλάτι Μεσολογγίου και Αφρίνα Μεσολογγίου)
Την προικισμένη φύση ήρθε να γεμίσει με νόημα η ιστορία και τα έργα των ανθρώπων όπως έγραψε ο Ι. Μ. Παναγιωτόπουλος. Η περιοχή υπήρξε πεδίο ηρωισμών και τόπος έμπνευσης για μεγάλους ποιητές, όπως τον Διονύσιο Σολωμό που θα υμνήσει τους “ελεύθερους πολιορκημένους” έως τον Κωστή Παλαμά που θα τραγουδήσει τους “καημούς της λιμνοθάλασσας”.

Φεβρουάριος

Ο Αύγουστος του έκλεψε μια μέρα την ύψωσε πανάκι σε μπρατσέρα μια άλλη χρόνους τέσσερεις χαμένη, σαν άσωτη επιστρέφει, μα δε μένει.

Αυγοτάραχο Μεσολογγίου
Ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα προϊόντα του Μεσολογγίου είναι το αυγοτάραχο, το μοναδικό αλιευτικό προϊόν Π.Ο.Π. (Προστατευόμενης Ονομασίας Προέλευσης) στην Ελλάδα, με υψηλή διατροφική αξία».
Το αυγοτάραχο θεωρήθηκε εκλεκτή λιχουδιά από την εποχή των  Φαραώ, ήταν γνωστό από ο Βυζάντιο, ενώ αποτελούσε ουσιαστική και σημαντική τροφή στο διαιτολόγιο των αρχαίων.
Στους γαλήνιους κόλπους της Δυτικής Ελλάδας , δημιουργούνταιι φυσικά ιχθυοτροφεία τα διβάρια. Εδώ ζει  το θηλυκό του κέφαλου η μπάφα. Υποθαλάσσιοι δρυμώνες με πλούσια βλάστηση πλαγκτόν εξασφαλίζουν τροφή
Το αυγοτάραχο είναι ένα εκλεκτό  φυσικό προϊόν , ελεύθερο από ενισχυτικά, μη φυσικά συντηρητικά και πρόσθετα. . Για την Παρασκευή του χρησιμοποιούνται αποκλειστικά τρεις φυσικές πρώτες ύλες. Άριστης ποιότητας αυγά άγριου Θηλυκού  Κέφαλου (μπαφας), εκλεκτό ιωδιούχο θαλασσινό αλάτι αφρίνα και γνήσιο φυσικό κερί μέλισσας. Σε όλα τα στάδια παραγωγής του, από το αλάτισμα και το σχηματισμό μέχρι την ωρίμανση και το κέρωμα, τα πάντα γίνονται από ανθρώπινο χέρι. Παρασκευάζεται σύμφωνα με την παραδοσιακή συνταγή των Ψαράδων του Μεσολογγίου, που έχει τις ρίζες της βαθιά μέσα στη βυζαντινή διατροφική παράδοση και διασώθηκε από το πέρασμα του χρόνου μέσα  από τις συνήθειες και τη γνώση των καπεταναίων της Λιμνοθάλασσας.
Συνοδεύεται με φέτες λευκού ψωμιού και  με απεριτίφ όπως ούζο , τσίπουρο ή κρασί.

Μάρτιος

Μάρτης μίλησε και είπε πως θα αργήσει έχει ακόμα δυο βροχές και μία να χιονίσει.
Ούζο & τσίπουρο: Τα αποστάγµατα της χαράς
«Ούζο ή τσίπουρο ;» είναι η χαρακτηριστική ελληνική έκφραση κεράσματος και φιλοξενίας, εδώ και αιώνες καταφέρνει να ενώσει τη μικρή ή μεγάλη παρέα.
Το ούζο το γνωρίσαμε και το αγαπήσαμε κυρίως χάρη στους μικρασιάτες πρόσφυγες αποσταγματοποιούς. Από το 1989, το ούζο αποτελεί αναγνωρισμένο εθνικό προϊόν από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Εικάζεται ότι το ποτό παραγόταν σε παρόμοια μορφή από την αρχαιότητα ακόμα. Το σίγουρο πάντως είναι ότι ήδη ήταν γνωστό την περίοδο της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας. Κατά την Οθωμανική περίοδο το ούζο ήταν διαδεδομένο στις περιοχές της σημερινής Τουρκίας, αλλά και σε περιοχές της Μέσης Ανατολής. Η παραγωγή του ούζου αυξήθηκε και εξαπλώθηκε τοπικά στην Ελλάδα μετά την ανεξαρτησία της χώρας από τους Οθωμανούς. Τα βασικά συστατικά για την παρασκευή ούζου είναι δύο: η αλκοόλη και οι αρωματικοί σπόροι.
Το τσίπουρο, για όσους το γνωρίζουν, μια ολόκληρη κουλτούρα. Ξεκινώντας από το σταφύλι, από τη φροντίδα που του δίνουμε ένα ολόκληρο χρόνο, για να φθάσουμε στην πιο μεγάλη του στιγμή. Στο βράσιμο. Είναι η στιγμή που σταγόνα σταγόνα από το αποστακτήριο θα αρχίσει να τρέχει καθαρό, να γεμίζει τα ποτήρια μας και τις καρδιές μας. Η ιστορία του τσίπουρου είναι ένα παραμύθι που τα έχει όλα. Καλές νεράϊδες (ζύμωση) και κακούς μάγους (ξίνισμα) που παλεύουν ποιος θα κυριαρχήσει. Μαγεία και ξωτικά (μετατροπή του μούστου σε κρασί), δράκους που βγάζουν φωτιές και αχνούς (καζάνι) και στο τέλος τη λύτρωση, το θαύμα, το δάκρυ της Παναγίας. (το καθαρό απόσταγμα που ρέει από τον άμβυκα).

Tο Ποτοπωλείο του Τρικενέ, αλλοτινό αγαπημένο στέκι του Κωστή Παλαμά αντιστέκεται με τον δικό του τρόπο στο χρόνο. Αντέχει απαράλλαχτο από το 1901, φτιάχνοντας και πουλώντας ούζο, λικέρ μαστίχα, μπανάνα, μέντα και κονιάκ. Για τη συνταγή του ούζου σας περιορίζουμε σε μία απλή αναφορά των μυρωδικών που χρησιμοποιεί …«γλυκάνισο, μάραθο, κολίανδρο και μπατιάνα…». Οι μεσολογγίτες έρχονταν στο μαγαζί, που βρίσκονταν στην ψαραγορά, κατά το μεσημεράκι. Ήταν, γι΄ αυτούς, μία στάση πριν από το μεσημεριανό φαγητό, αλλά και η ευκαιρία να πούνε δύο κουβέντες πριν να πάνε σπίτι. Το καζάνι ήταν μέσα στο μαγαζί .Το ούζο έβγαινε από βραδύς για τις ανάγκες της ημέρας. Το πρωτότυπο στέκι κοσμείται από τον παλαιό μαρμάρινο πάγκο που έχει πάνω του ανάγλυφα σημάδια από τα ποτήρια. Βρίσκεται στον πεζόδρομο της πόλης, ανάμεσα στις μοντέρνες καφετέριες.

Απρίλιος

Από τους κήπους κόβει βάγια κι απ’ την αυλή του πασχαλιές για να στολίσει τα ναυάγια που μείναν δίχως αγκαλιές.

Ένα πορτοκάλι ή ένα ρόδι την ημέρα….. Οι καρποί της ζωής και της καλοτυχίας.
Και τα δύο αυτά φρούτα αποτελούν σημαντικό «σύμμαχο» της υγείας μας.
Πλήθος περιβόλια με πορτοκαλιές, λεμονιές, μανταρινιές και ροδιές ομορφαίνουν την Αιτωλική γη και μας δίνουν τους ευεργετικούς καρπούς τους.
Τα μήλα των Εσπερίδων θεωρούνται σύμβολο της γονιμότητας και της ευτυχισμένης συζυγικής ζωής. Εκτός από νόστιμα και δροσιστικά, τα φρούτα αυτά, καθώς περιέχουν ορισμένες ενώσεις που ονομάζονται φλαβονοειδή, οι οποίες έχουν αντικαρκινικές ιδιότητες και προστατεύουν από τις καρδιακές παθήσεις.
Γεμάτο οφέλη το ρόδι Χάρη στις αντιμικροβιακές, αντιφλεγμονώδεις, αντιβηχικές, στυπτικές, επουλωτικές και αντιδιαρροϊκές του ιδιότητες, ο χυμός του ροδιού χρησιμοποιείται για θεραπευτικούς σκοπούς εδώ και αιώνες. Η συνολική αντιοξειδωτική ικανότητά του έχει υπολογιστεί ότι είναι 2-3 φορές μεγαλύτερη από αυτήν του κόκκινου κρασιού ή του πράσινου τσαγιού.
Τα εσπεριδοειδή και τα ρόδια είναι πλούσια σε βιταμίνη C, αλλά και φυλλικό οξύ και κάλιο. Η βιταμίνη C είναι ένα ισχυρό αντιοξειδωτικό που προστατεύει τον οργανισμό μας από τις βλαβερές ελεύθερες ρίζες. Χρειάζεται επίσης για τη σύνθεση του κολλαγόνου, το οποίο βοηθά στην επούλωση των πληγών και βοηθά στη συγκράτηση των αιμοφόρων αγγείων, των τενόντων, των συνδέσμων και των οστών.

Μάιος

Ο Μάης είναι μουσική από παλιό τραγούδι από κλαδί ροδακινιάς και από λεύκας χνούδι

Γαλακτοκομικά
Τα γαλακτοκομικά προϊόντα είναι συνυφασμένα με την ύπαρξη του ανθρώπου. Αρχαία κείμενα που χρονολογούνται από το 1600 π.Χ τονίζουν τη σημασία τους στον ανθρώπινο οργανισμό. Ακόμη και ιστορικοί όπως ο Ηρόδοτος περιγράφουν σα κείμενά τους τη διαδικασία παραγωγής βουτύρου.

Θέλω να τρώω τυρί αλαφιού κι απ΄άγριο γίδι γάλα, Κ. Κρυστάλλης

Οι αρχαίοι Έλληνες θεωρούσαν το γάλα ιερή τροφή γιατί ο Δίας, κυνηγημένος από τον πατέρα του τον Κρόνο, τράφηκε με το γάλα της ιερής κατσίκας Αμάλθειας ενώ η τέχνη της τυροκομίας δόθηκε ως πολύτιμο δώρο στους θνητούς από τους θεούς του Όλυμπου. Στην Αιτωλοακαρνανία παράγονται ετησίως περίπου 45.000 τόνοι πρόβειο γάλα και 3.600 τόνοι γίδινο. Στα γαλακτοκομικά περιέχονται όλα τα απαραίτητα θρεπτικά στοιχεία όπως πρωτεΐνες, υδατάνθρακες, βιταμίνες, ασβέστιο και φώσφορος, για να κτίσουμε και να διατηρήσουμε ένα γερό οργανισμό. Το γάλα είναι μοναδικό τρόφιμο στη φύση που περιέχει τον υδατάνθρακα λακτόζη, που είναι μια χρήσιμη πηγή ενέργειας. Το ασβέστιο των γαλακτοκομικών είναι πιο απορροφήσιμο συγκριτικά με αυτό που βρίσκεται στα φυτά. Το σημαντικότερο είναι το γάλα περιέχει λιποδιαλυτές και υδατοδιαλυτές βιταμίνες όπως Α, Β1, Β2, Β12, C, D.
Φέτα
Κι ως τις αρνάδες πήρε κι άρμεξε και τις βελάστρες γίδες
Με τάξη, τα μικρά στις μάνες τους να τις βυζάξουν σπρώχνει
Μισό απ΄ το γάλα το άσπρο βάλθηκε μετά γοργά να πήξει,
κι όπως το μάζωξε, το απίθωσε στα τυροβόλια μέσα
το άλλο μισό σε κάδους το ΄βάλε να το ΄χει για την ώρα
που θα δειπνούσε, με το χέρι του ν΄απλώνει και να πίνει
Οδύσσεια Ραψωδία ι, στ 244-249

Η φέτα αποτελεί το πιο γνωστό παραδοσιακό ελληνικό τυρί και παράγεται στη χώρα μας από ην εποχή του Ομήρου. Συγκεκριμένα, πρόγονος της φέτας θεωρείται το τυρί που παρασκεύαζε στη σπηλιά του ο Κύκλωπας Πολύφημος τον 8ο π. Χ αιώνα όπως περιγράφει ο Όμηρος στην «Οδύσσεια». Από το 205 με απόφαση του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατοχυρώθηκε το δικαίωμα της χρήσης του ονόματος «Φέτα» ως Προστατευόμενη Ονομασία Προέλευσης ΠΟΠ για το τυρί που παράγεται με παραδοσιακό τρόπο μόνο στην Ελλάδα από πρόβειο γάλα ή από μίγματά του με κατσικίσιο γάλα σε αναλογία 70/30 στις περιοχές Μακεδονία, Θράκη, Ήπειρο , Θεσσαλία. Στερεά Ελλάδα, Πελοπόννησο και Μυτιλήνη. Τα θρεπτικά συστατικά της φέτας είναι λίπος Πρωτεΐνες, ασβέστιο και βιταμίνες Α, D, B2. Σττην Ελλάδα καταναλώνονται περίπου 110.000 από τους 120.000 τόνους φέτας που παράγονται ετησίως από του εγχώριους παραγωγούς. Για τον Έλληνα η φέτα είναι κομμάτι ης διατροφής του, που ταιριάζει με όλα τα φαγητά ανεξάρτητα από την εποχή του χρόνου και συνδέεται άμεσα με τα ήθη, τα έθιμα και τις διατροφικές συνήθειες.

Ιούνιος

Τον έκτο μήνα τον καλό, καράβι πάει γιαλό γιαλό
Το σπαράγγι … χρυσό φυτό της φύσης
Το σπαράγγι ή ασπάραγος ο φαρμακευτικός) ήταν γνωστός από τους αρχαίους χρόνους ως ένα σπάνιο και ακριβό χορταρικό. Τα άγρια σπαράγγια ήταν γνωστά στους αρχαίους Έλληνες, τους Αιγυπτίους και τους Ρωμαίους, οι οποίοι τα έτρωγαν ως λαχανικό και τα χρησιμοποιούσαν ως θεραπεία των προβλημάτων των νεφρών, του ίκτερου και της ισχιαλγίας, του οδοντόπονου, των καρδιοπαθειών των νυγμάτων εντόμων κτλ.
Υπάρχουν τρια είδη καλλιεργημένου σπαραγγιού: πράσινα, λευκά, μοβ. Τα πράσινα σπαράγγια οφείλουν το χρώμα τους στη χλωροφύλλη που συντίθεται με την έκθεση τους στον ήλιο. Τα λευκά είναι σπαράγγια καλλιέργειας και σκεπάζονται με χώμα ώστε να διατηρούν το λευκό τους χρώμα. Τέλος τα μοβ σπαράγγια οφείλουν τον χρωματισμό τους στον ήλιο, αφού έχουν εκτεθεί λίγες μόνο ώρες στο φως. Του. Τα υπέροχα άγρια σπαράγγια ελληνική γης έντονα πράσινα και μυρωδάτα κρυμμένα μέσα στα αγκάθια της σπαραγγουνιάς ανταμείβουν τον θαρραλέο, που θα τα αναζητήσει, με τη μοναδική γεύση τους.
Το σπαράγγι διακρίνεται για τις ευεργετικές διατροφικές του ιδιότητες. Δεν περιέχει κορεσμένα λιπαρά ή χοληστερόλη. Είναι πολύ καλή πηγή φυτικών ινών, βιταμινών Α, Β6, C, E, K, θειαμίνης, ριβοφλαβίνης, νιασίνης, φυλλικού οξέος, μετάλλων ιχνοστοιχείων και φυτικής πρωτεΐνης.
«… Οι ασπάραγοι ονομάζονται έλειοι(του βάλτου) και ορεινοί, εξ ων οι κάλλιστοι δεν σπείρονται.Τους μεταχειρίζονται δε προς θεραπεία όλων των παθήσεων. Οι σπάρτοι εξ άλλου γίνονται καθ΄υπερβολήν υπερμεγέθεις…»

Αθήναιος στους Δειπνοσοφιστές

Ιούλιος

Με της φωτιάς τα άλογα ο ήλιος ταξιδεύει σε πάει όνειρο χρυσό στους δρόμους τ’ ουρανού

Ρύζι να ρίξετε πολύ ο γάμος να στεριώσει
Το ρύζι κατάγεται από την Νότια Ασία και την Αφρική. Καλλιεργείται σε ολόκληρο ον κόσμο εδώ και 10,000 χρόνια., σε 140,000 ποικιλίες. Αναφορές του Ηροδότου και του Θεόφραστου μαρτυρούν ότι ήταν γνωστό σους Αρχαίους Έλληνες πριν από το 480 πχ. Είναι στενά δεμένο με τα ήθη και έθιμα του λαού μας, συμβολίζει την αφθονία και την καλοτυχία και παίρνει μέρος σε όλες τις χαρούμενες τελετές της ζωής μας (καλορίζικα, γάοι). Το ρύζι και τα προϊόντα του χρησιμοποιούνται για την παραγωγή ψάθας και σχοινιού, χαρτιού, κράκερ, μπύρας και υλικών συσκευασίας. Αποτελεί ένα απόλυτα βασικά είδη διατροφής της ανθρωπότητας, καθώς για το 60% περίπου του πληθυσμού της γης ο ρύζι είναι η κύρια πηγή τροφής.
Περιέχει πρωτεΐνη, 90% υδατάνθρακες και είναι ελεύθερο από γλουτένη. Δεν περιέχει χοληστερόλη, αλάτι και λίπος. Είναι πλούσιο σε φυτικές ίνες, κάλιο , μαγνήσιο, φώσφορο, σίδηρο ψευδάργυρο και βιταμίνη Ε ενώ αναποφλοίωτο ρύζι είναι πλούσιο σε βιταμίνη Β. Στη χώρα μας καλλιεργείται σε Θεσσαλονίκη, Σέρρες, Χρυσούπολη Καβάλας και στο Μεσολόγγι. Στην Αιτωλοακαρνανία καλλιεργούνται 11.000 στρέμματα και παράγεται το 60% του Ελληνικού ρυζιού. Το ρύζι θεωρείται από τις δυνατές ελληνικές καλλιέργειες αφού παράγονται ετησίως 120.000 τόνοι ετησίως με τους μισούς να καταναλώνονται στην εγχώρια αγορά και το υπόλοιπο να εξάγεται.

Σεπτέμβρης 

Ένας γλυκός Σεπτέμβρης στάζει το μέλι του σωστό παληκαράκι τρυγάει τ’ αμπέλι του
«…Οίνος ευφραίνει καρδίαν ανθρώπου»
Μια διαχρονική ρήση που έγραψε ο Δαβίδ στους Ψαλμούς του, πριν από χιλιάδες χρόνια και ακούγεται καθημερινά στην ακολουθία του Εσπερινού, « …του εξαγαγείν άρτον εκ της γης και οίνος ευφραίνει καρδίαν ανθρώπου.» ( Ψαλμός ΡΓ΄). Αυτή η φράση τοποθέτησε το κρασί μέσα στην αιωνιότητα! Υπάρχουν κι άλλες, παρόμοιες, που αποδεικνύουν τα ευεργετικά αποτελέσματα του πανάρχαιου αυτού αγαθού και την ξεχωριστή χρησιμότητα του για τον οργανισμό.
Το κρασί εμφανίζεται ανά τους αιώνες δεμένο με τον άνθρωπο, και κατέχει εξέχουσα θέση σε πολλούς πολιτισμούς και θρησκείες ως μοναδικό ποτό, αρμονικά συνδεδεμένο με το μέτρο, την καλή σωματική και ψυχική κατάσταση, του ισορροπημένου τρόπου ζωής και τη μακροζωία. Από αρχαιοτάτων χρόνων οι γιατροί της εποχής, ανάμεσα τους ο Ιπποκράτης και ο Γαληνός αναγνώρισαν τις ευεργετικές ιδιότητες του κρασιού στην υγεία, και το χρησιμοποιούσαν θεραπευτικά, κάνοντας το, ίσως το παλιότερο φάρμακο, γνωστό εδώ και 5.000 χρόνια.
Στην περιφερειακή ενότητα (νομό) Αιτωλοακαρνανίας μόλις τα τελευταία χρόνια
άρχισε η παραγωγή εμφιαλωμένου κρασιού.
Αν και κάποιες πηγές αναφέρουν τη Ναυπακτία (ή το Πετροχώρι Θέρμου) ως τόπο καταγωγής της μαλαγουζιάς, η λευκή ποικιλία κατάγεται από την περιοχή των Οινιάδων και πιο συγκεκριμένα από τα χωριά Κατοχή και Νεοχώρι όπου, κατά το τοπικό ιδίωμα είναι γνωστή ως μαλα(γ)ουζιά. Υπάρχουν, μάλιστα, 2 τουλάχιστον κλώνοι της και καλύτερος θεωρείται η ψιλόρωγη μαλαγουζιά.
Η μαλαγουζιά, που τρέχει με χίλια σε όλη την Ελλάδα, φυτεύεται τώρα εκτεταμένα και στην Αιτωλοακαρνανία, όπου είναι συνιστώμενη ποικιλία.

Οκτώβρης 

Του Αϊ Δημήτρη ανήμερα εχάρηκε η ψυχή του έτσι που ήλιος έγινε στα μάτια η βροχή του Ευλογημένο να΄ ναι ελιά το χώμα που σε τρέφει Κι ευλογημένος ο καρπός που πίνεις απ΄τα νέφη Κι ευλογημένος τρεις φορές Αυτός που σ΄έχει στείλει Για το λυχνάρι του φτωχού, για τ΄αγίου το καντήλι Ι. Πολέμης

Οκτώβρης
Το δέντρο της ελιάς, πολύτιμο και αγαπημένο δέντρο των Ελλήνων συνδεδεμένο με την αναγέννηση και το φως, θεωρείται μέχρι σήμερα θεϊκό δώρο. σύμβολο γαλήνης, γονιμότητας, ειρήνης. Τα κλαδιά της έγιναν στεφάνια για τους νικητές των Ολυμπιακών αγώνων. Είναι σπουδαία πολιτιστική κληρονομά, που αντανακλά χιλιάδες χρόνια ιστορικής Ελληνικής ιστορίας και παράδοσης. Ζει και προσφέρει τον καρπό της για αιώνες και αγαπά το μεσογειακό κλίμα. Ο καρπός της ελιάς είναι πολύ βασικός για τη μεσογειακή διατροφή Είναι θαυμάσια πηγή μονοακόρεστων λιπαρών οξέων, φυτικών ινών, μετάλλων βιταμινών και αμινοξέων.

Το ελαιόλαδο
Το λάδι Ελιάς, το χρυσό υγρό κατά τον Όμηρο, ο μεγάλος θεραπευτής κατά τον Ιπποκράτη, αποτελεί τη βάση της μεσογειακής διατροφής, η οποία είναι η πιο υγιεινή και υπεύθυνη για την πρόληψη πολλών νοσημάτων. Οι αρχαίοι έλληνες χρησιμοποιούσαν ελαιόλαδο για να επουλώσουν πληγές και για να θεραπεύσουν ασθένειες. Επίσης το χρησιμοποιούσαν για φωτισμό παρένθεση λυχνία παρένθεση, για τα αρώματα παρένθεση αρωματικά λάδια παρένθεση, σαν συντηρητικό και για την περιποίηση του σώματος. Στους παναθηναϊκούς αγώνες, που γινόταν προς τιμή της θεάς Αθηνάς, οι νικητές έπαιρναν έπαθλο ελαιόλαδο μέσα σε παναθηναϊκούς αμφορείς. Το λάδι παράγεται στα ελαιουργεία, με ψυχρή ή θερμή συμπίεση καρπών Ελιάς πριν από την τελική τους ωρίμανση. Η Ελλάδα, Η Ισπανία και η Ιταλία είναι οι μεγαλύτερες ελαιοπαραγωγικές χώρες στον κόσμο, με την Ελλάδα να παράγει πιο ποιοτικό ελαιόλαδο από τις άλλες δύο. Το ελαιόλαδο αποτελεί έναν από τους διατροφικούς θησαυρούς της χώρας μας, αλλά και του νομού μας, και θεωρούμαστε τυχεροί για αυτή την αφθονία. Είναι πλούσιο σε βιταμίνη Ε, σε φυσικά αντιοξειδωτικά και σε μόνο ακόρεστα λιπαρά οξέα, υπεύθυνα για την υγεία του καρδιοαγγειακού συστήματος. Το ελαιόλαδο αφομοιώνεται εύκολα από τον οργανισμό και ευνοεί τη λειτουργία διαφόρων οργάνων. Για όλους αυτούς τους λόγους, θα πρέπει να επιλογή επιλέγουμε μόνο ελαιόλαδο για κάθε χρήση, είτε ωμό είτε στο μαγείρεμα είτε στο τηγάνισμα.

Νοέμβρης

μήνας … του Μεθυστή τα πανηγύρια μνημονεύει, Αγίου Μήνα και Μιχαήλ του Αρχαγγέλου.

Οι ελιές «Καλαμών»
H στην Αιτωλική Γη βρήκε  τον ιδεώδη τόπο, τις άριστες συνθήκες και δίνει τον ευλογημένο καρπό της. ο Δήμος  Ιερής πόλης Μεσολογγίου έχει την μεγαλύτερη παραγωγή σε ελιές Καλαμών περίπου το 30% της Ελληνικής παραγωγής.
Οι παλιοί αγρότες υποστήριζαν ότι είναι και πιο νόστιμες επειδή οι Ελαιώνες του βρέχονται από την Λιμνοθάλασσα Μεσολογγίου – Αιτωλικού και Αρωματίζονται από τον Ανθό  του Αλατιού
Η μέση ενεργειακή τιμή της ελιάς και η περιεκτικότητα σε ασβέστιο είναι μεγαλύτερη όχι μόνο από εκείνη των φρούτων και λαχανικών, αλλά και των κρεάτων, των ψαριών , και του ψωμιού. Ύστερα από κάποια επεξεργασία με την  φυσική μέθοδο (πολύμηνη ζύμωση με αλμύρα ) αποτελούν πολύτιμο συμπλήρωμα στην καθημερινή διατροφή μας. Η βρώσιμη ελιά ανοίγει την όρεξη, τονώνει και ωφελεί τον οργανισμό. Σύμφωνα με τους διαιτολόγους, κάθε άνθρωπος εκτός από άλλες τροφές , πρέπει να τρώει και 80γραμ, ελιές την ημέρα. Το Μασλινικό οξύ  είναι μια ουσία που βάσει ερευνών, καταπολεμά επιλεκτικά τον καρκίνο του παχέως εντέρου.

Δεκέμβρης

Το νέκταρ των θεών, μια από τις αρχαιότερες και νοστιμότερες τροφές
Το μέλι
Τα πάμπολλα αρωματικά και φαρμακευτικά φυτά  και λουλούδια και ο ήλιος της Ελλάδας δημιούργησαν ένα ιδανικό περιβάλλον για τις μέλισσες εδώ και χιλιετίες.    Το μέλι είναι ένα αρωματικό, ιξώδες, γλυκό υλικό που προέρχεται από το νέκταρ των φυτών, το οποίο μαζεύουν οι μέλισσες και το μεταβάλλουν για την τροφή τους σε ένα πυκνότερο υγρό και τελικά το αποθηκεύουν στις κηρήθρες τους.
Το μέλι είναι από τα πολυτιμότερα, θρεπτικότερα και υγιεινότερα τρόφιμα που έχει στη διάθεσή του ο άνθρωπος. Από τον Ιπποκράτη μέχρι τους σύγχρονους γιατρούς το συνιστούν ως φυσικό φάρμακο σε πολλές περιπτώσεις, από τη δυσκοιλιότητα και την αναιμία, μέχρι τις καρδιοπάθειες και τις περιπτώσεις κατάπτωσης και αδυναμίας. Το μέλι συνίσταται και για τα παιδιά, μετά από τα δύο συνήθως χρόνια τους, τα οποία απολαμβάνουν την πολύτιμη αυτή τροφή είτε σκέτη, είτε με βούτυρο και ψωμί, είτε μαζί με φρούτα ή δημητριακά ως ένα υγιεινό και ωφέλιμο πρωινό ή σνακ όλες τις ώρες.